Tapety i murale drzeworytowe

Tapety drzeworytowe czerpią z jednej z najstarszych technik graficznych, gdzie wzory powstawały przez rzeźbienie w drewnie i odbijanie ich na papierze lub tkaninie. Ten rodowód nadaje im wyrazisty, ręcznie wykonany charakter: grube linie, organiczne faktury i celowe niedoskonałości sprawiają, że ściana zyskuje głębię, której trudno szukać w zwykłych drukach. To estetyka, która wygląda zarówno dawno, jak i bardzo współcześnie.

Gdzie tapety drzeworytowe wypadają najlepiej

Graficzny rysunek drzeworytu dobrze sprawdza się w pomieszczeniach, gdzie ściana może stać się centralnym punktem aranżacji. Salon, jadalnia, gabinet czy przedpokój to miejsca, gdzie wyrazisty motyw ma przestrzeń, żeby wybrzmieć. Ze względu na mocny kontrast i zdecydowany rysunek linii, tapeta drzeworytowa najczęściej dobrze funkcjonuje na ścianie akcentowej, a nie na wszystkich powierzchniach naraz. W mniejszych pomieszczeniach z prostymi meblami można jednak pokryć nią całą ścianę za wezgłowiem czy biurkiem i uzyskać spójny, wyraźny efekt.

Jakie wnętrza pasują do estetyki drzeworytu

Tapety w stylu drzeworytu naturalnie wpisują się w wnętrza oparte na surowych i naturalnych materiałach. Meble z dębu lub orzecha, tkaniny lniane i bawełniane, rattanowe dodatki czy detale z ciemnego metalu współgrają z tą estetyką bez wysiłku. Styl japandi, rustykalny modern i nawiązania do arts and crafts to kierunki, przy których tapety drzeworytowe czują się szczególnie dobrze. Pasują też do wnętrz loftowych, gdzie surowe faktury i stonowane kolory tworzą spójną całość.

Paleta kolorów i zestawienia

Otoczenie kolorystyczne warto trzymać w ryzach, żeby dać linii i fakturze drzeworytu pierwszeństwo. Ciepłe biele, odcienie ecru, ziemiste brązy i głęboka antracytowa czerń dobrze współpracują z tą estetyką, nie przytłaczając jej. Sięgając po odcienie obecne w tapecie przy wyborze poduszek, zasłon lub dywanu, można spójnie połączyć całe pomieszczenie bez nadmiernego komplikowania aranżacji. Tapety drzeworytowe rzadko wymagają wielu kolorowych akcentów, bo wzór sam w sobie niesie wystarczający ładunek wizualny.